Οι σχέσεις Ρωσσίας - Γερμανίας : Σχέσεις Εξάρτησης ή Σχέσεις Ανάγκης ; (Πρώτη Δημοσίευση : Ιανουάριος 2015).

Σε ακόμη μια συνεδρίαση, οι αντιπρόσωποι των 28 κυβερνήσεων της ΕΕ περιορίστηκαν στη λήψη κυρώσεων κατά προσώπων και εταιρειών (16 και 19 αντίστοιχα) που σχετίζονται με τη Ρωσσική ηγεσία, αποφεύγοντας, παρά τις απειλές, να λάβουν απόφαση για κυρώσεις «τρίτου επίπεδου», δηλαδή στοχευμένων κυρώσεων σε συγκεκριμένους τομείς της ρωσσικής οικονομίας μεταξύ αυτών και της ενέργειας. Υπήρξε βέβαια μια προκαταρκτική συμφωνία και ζητήθηκε από την Κομισιόν να εκπονήσει σχετικό νομικό κείμενο. Η διστακτικότητα που έχει επιδείξει μέχρι σήμερα η Ευρώπη στην επιβολή αυστηρότερων οικονομικών κυρώσεων οφείλεται κατά κύριο λόγο στη στενή οικονομική σχέση της με τη Ρωσσία, ιδιαίτερα της Γερμανίας, και τον φόβο των ρωσσικών 

αντιμέτρων .

Κατά την τελευταία σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι 28 ηγέτες των κρατών-μελών άσκησαν, όπως υπογραμμίζει το Spiegel, μια νέα «ψυχολογική πίεση» στη Ρωσσία, καθώς εξέτασαν για πρώτη φορά κυρώσεις που δεν θα στοχεύουν μόνο μεμονωμένους πολιτικούς αρχηγούς στη Μόσχα αλλά και επιχειρηματικές δραστηριότητες με συγκεκριμένες ρωσσικές εταιρείες που συμβάλλουν στην 

αποσταθεροποίηση της κατάστασης στην Ουκρανία. Ας σημειωθεί εδώ , ότι σύμφωνα με δυτικές πηγές, η προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσσική Ομοσπονδία, ήταν ένα γεγονός που εύρε την Δύση τελείως απροετοίμαστη !

Οι ΗΠΑ από την πλευρά των φαίνεται πιο «επιθετικές» στις κυρώσεις των καθώς έχουν βάλει στη «μαύρη λίστα» μια σειρά από κορυφαίους ρωσσικούς ομίλους. Μεταξύ αυτών η πετρελαϊκή Rosneft, η εταιρεία φυσικού αερίου Novatek, η Gazprombank και η ρωσική βιομηχανία όπλων που κατασκευάζει τα περίφημα φορητά όπλα Καλάσνικωφ. 

Για τις εταιρείες αυτές απαγορεύεται επίσης η χρηματοδότηση από αμερικανικά νομισματικά ιδρύματα και η χορήγηση μεσοπρόθεσμων  και μακροπρόθεσμων δανείων .

Το Spiegel τονίζει ότι για τις εταιρείες που βρίσκονται στη «μαύρη λίστα», οι κυρώσεις αποτελούν ένα αρκετά σημαντικό πλήγμα καθώς δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν πιστώσεις από την ίδια την Ρωσσία τους τελευταίους μήνες, από όπου έχουν αποσυρθεί πολλοί εγχώριοι και ξένοι επενδυτές. Ο Ρώσσος πρωθυπουργός, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, έκανε λόγο για επιστροφή στον Ψυχρό Πόλεμο και ο Πρόεδρος, Βλάντιμιρ Πούτιν, προειδοποίησε ότι οι κυρώσεις «συνήθως υποκρύπτουν φαινόμενα μπούμερανγκ».

Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό, οι κυρώσεις και η κρίση στην Ουκρανία έχουν τις πρώτες επιπτώσεις τους στην Γερμανία. 

Η γερμανική επιτροπή για τις Οικονομικές Σχέσεις με την Ανατολική Ευρώπη εκτιμά ότι η κρίση θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο 25.000 θέσεις εργασίας στη Γερμανία, ενώ η Deutsche Bank υπολογίζει ότι σε περίπτωση που η Ρωσσία αντιμετωπίσει σημαντική ύφεση, η γερμανική ανάπτυξη δεν αποκλείεται να υποχωρήσει κατά 0,5%. Ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί στους Γερμανικούς  βιομηχανικούς κύκλους είναι η ιδιωτική επίσκεψη που πραγματοποίησε ο διευθύνων σύμβουλος της Siemens , Josef Kaeser , στην εξοχική κατοικία του Ρώσσου Προέδρου  Vladimir Putin , για να τον διαβεβαιώσει 

για τις καλές προθέσεις του Γερμανικού βιομηχανικού κολοσσού , του οποίου ηγείται, προς την Ρωσσική Ομοσπονδία.

Ο πρόεδρος της γερμανικής Επιτροπής για τις οικονομικές σχέσεις με την Ανατολική Ευρώπη Erhard Kordes , προειδοποιεί ότι αυτές οι κυρώσεις τοποθετούν μια πρόσθετη πίεση «στο γενικό επενδυτικό κλίμα». Ιδιαίτερα προσθέτει, ότι οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις θα πρέπει να συμμορφώνονται με τις αμερικανικές κυρώσεις. Μία ημέρα μετά την επιβολή κυρώσεων από τις ΗΠΑ η αρμόδια υπηρεσία για τις ρωσογερμανικές εμπορικές σχέσεις στη Μόσχα δέχθηκε πλήθος τηλεφωνημάτων από γερμανικές επιχειρήσεις, που συναλλάσσονται και με τις ΗΠΑ και με τη Ρωσία , οι οποίες εξέφρασαν την έντονη ανησυχία τους. 

Το εμπορικό και βιομηχανικό επιμελητήριο της Γερμανίας εκτιμά πως περίπου το 25% των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό θα μπορούσαν να επηρεαστούν από τις κυρώσεις. Την ίδια στιγμή σε περίπτωση παραβίασης των αμερικανικών κυρώσεων τα πρόστιμα που προβλέπονται είναι πολύ υψηλά.

Η ένταξη της Rosneft στη λίστα επηρεάζει επίσης μια σειρά από γερμανικές επιχειρήσεις. Η κατασκευαστική εταιρεία Bilfinger έχει συνεργασία με την Rosneft, όπως και η Siemens που έχει υπογράψει σύμβαση 900 εκατ. ευρώ για την προμήθεια ατμοστροβίλων και γεννητριών. «Στο τέλος, και οι δύο πλευρές, Ρώσσοι και Ευρωπαίοι, θα χάσουν» λέει ο Frank Sauf, επικεφαλής της Ένωσης των Ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στη Μόσχα.

Οι ανησυχίες των επιχειρήσεων καταγράφονται και στον σχετικό δείκτη του γερμανικού ινστιτούτου οικονομικών ερευνών IfΟ ( Institut fuer Information und Forschung) και τις εκτιμήσεις του επικεφαλής αυτού Hans Werner Sinn. Σύμφωνα με το Spiegel, μία στις τρεις εταιρείες που συμμετείχαν στην έρευνα, στο τέλος Ιουνίου, δήλωσε πως αναμένει αρνητικές επιπτώσεις για την Γερμανία από τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσσίας. «Οι Ρώσσοι έχουν αρχίσει να αναζητούν προμηθευτές εκτός Ευρώπης», υπογραμμίζει ο ειδικός σε θέματα εξωτερικού εμποριού Ulrich Ackermann, από τον Σύνδεσμο Μηχανολόγων – Μηχανικών της Γερμανίας που αριθμεί πάνω από 3.000 εταιρείες – μέλη.

Ακόμη και πριν από τις τελευταίες κυρώσεις, οι επιχειρήσεις έχουν παρουσιάσει επιβράδυνση στις δραστηριότητές τους με τη Ρωσσία σε όλους σχεδόν τους τομείς. Για παράδειγμα, η E.ΟΝ, ενεργειακός κολοσσός με έδρα το Duesseldorf πρόσφατα κατασκεύασε σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Ρωσία ύψους 9 δις ευρώ, ωστόσο λόγω των πιέσεων στη Ρωσική οικονομία τα έσοδα είναι πολύ χαμηλότερα από τις προβλέψεις. Επίσης στην αυτοκινητοβιομηχανία, η Volkswagen καταγράφει για το 2014 έσοδα 10% χαμηλότερα από πέρυσι. Ενώ στην Opel, οι πωλήσεις μειώθηκαν κατά 12% τους πρώτους πέντε μήνες του έτους. Η εταιρεία αποφάσισε  το κλείσιμο για αρκετές εβδομάδες των μονάδων συναρμολόγησης στην Αγία Πετρούπολη, οι οποίες κατασκεύαζαν το μοντέλλο Astra.

H πρόσφατη ισλαμική επιδρομή στο Παρίσι και τα αναγκαία πρώτα πολιτικά συμπεράσματα για την Ελλάδα. (Πρώτη Δημοσίευση : 8 Ιανουαρίου 2015)

Προσπαθώντας κάποιος να ερμηνεύσει πολιτικά και αντικειμενικά την ισλαμική σφαγή στο Παρίσι , πρέπει να διερωτηθεί "ποιούς ωφελεί η σφαγή αυτή ,την συγκεκριμένη χρονική στιγμή ; (Lenin) ".

Πολύ δε περισσότερο όταν πρόκειται για μία καθαυτό τρομοκρατική επίθεση που παραπέμπει σε σκοτεινές επιχειρήσεις μυστικών υπηρεσιών , με στόχο την αποσταθεροποίηση κυβερνήσεων και κρατών !

Τώρα έχει την δυνατότητα , ίσως και την αδήριτη υποχρέωση, η γαλλική κυβέρνηση να αποσπάσει την προσοχή των πολιτών της από τα μεγάλα εσωτερικά προβλήματα της χώρας , εν όψει ενός «εχθρού» που ουσιαστικά τα υποκαθιστά , και , της επιβάλει να ψηφίσει επειγόντως ειδικούς νόμους και να λάβει έκτακτα μέτρα που δεν θα αφορούν μόνον τους μωαμεθανούς μετανάστες ή λαθρομετανάστες , αλλά το σύνολον των γάλλων πολιτών !

Όχι τυχαία, κατά την γνώμη μας, η τρομοκρατική επίθεση ακολούθησε αμέσως μετά την έκφραση υποστήριξης του γάλλου προέδρου Ολάντ προς την Ρωσσία , ζητώντας από την δυτική κοινότητα να άρει τις κυρώσεις της κατά της ρωσσικής ομοσπονδίας , διερμηνεύοντας με τον τρόπο αυτόν την γαλλική γεωπολιτική αντίληψη μίας αδύναμης Ευρωπαϊκής Ένωσης , χωρίς σαφή στρατηγική , έρμαια εξωευρωπαϊκών σχεδιασμών.

Σε κάθε περίπτωση , όσοι μπορούμε να σκεπτόμαστε πολιτικά με βάθος κάποιου χρονικού ορίζοντα, καλούμεθα ξανά να συνειδητοποιήσουμε ότι οι λαϊκές μάζες δεν μπορούν να κρίνουν ή κρίνουν λανθασμένα, αυτά δε που κρίνουν ως σωστά , είναι συνήθως ή υποκινούμενα ή μη ελεγχόμενα (Lenin).  Αυτά που συνέβησαν στην Γαλλία προχθές , δεν θα αφήσουν ανεπηρέαστες τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, ειδικά σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής ασφαλείας .

Οι μαζικές κατηγορίες των γερμανικών ΜΜΕ κατά της Ελλάδος πρέπει ιδιαίτερα να μας προβληματίσουν διότι ενδέχεται αυτές να χρησιμοποιηθούν με αντίστοιχα παράλληλο τρόπο για την δημιουργία κρίσης με  προπαγανδιστικό πυρήνα την , δήθεν , ευθύνη της  για την γενικευμένη κρίση χρέους της ευρωζώνης  ή/και για την πιθανή χρεωκοπία της , που θα της επιβάλει η Τρόϊκα (αφού αυτή διοικεί ουσιαστικά την Χώρα , πάνω από 4 χρόνια) !

Μια «προβοκάτσια» στην Θράκη με επιλεγμένα «θύματα» από το μουσουλμανικό στοιχείο  και  κάποιο ψυχρό ή θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο , λίγο πριν ή λίγο μετά τις εθνικές εκλογές πρέπει να μας εύρουν πολιτικά, ψυχολογικά και στρατιωτικά προετοιμασμένους.

Στις δεινές αυτές περιστάσεις , καλούμεθα  να  κάνουμε  το άλμα  ή την φυγή προς τα εμπρός  , αιρόμενοι  υπεράνω της καθημερινής κομματικής προεκλογικής μιζέριας   και  θέτοντας  σε δημόσια συζήτηση  τα νέα σοβαρά  εθνικά και κοινωνικά δεδομένα.

Στρατηγικός ο ρόλος του ΔΝΤ στην διαχείριση του Ελληνικού Δημόσιου Χρέους. (Πρώτη Δημοσίευση : 4 Δεκεμβρίου 2014).

Όλοι όσοι παρακολουθούμε  τα ελληνικά πράγματα , ακόμη και οι ακραιφνείς κυβερνητικοί , παραδέχονται τώρα ότι το σχέδιο για αποχώρηση του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα, στο οποίο εστηρίχθη η κυβερνητική πολιτική των τελευταίων μηνών, ήταν αδιέξοδη αλλά και επιβλαβής για το εθνικό μας συμφέρον.  Όποιοι εκφράζαμε σοβαρές αμφιβολίες ή και έκπληξη για την προχειρότητα των επιλογών της συγκυβέρνησης , μπορούμε τώρα ανοικτά να αναφωνήσουμε εις επήκοον πάντων  :

  Είναι (ήταν) δυνατόν να αποχωρήσει από το ελληνικό πρόγραμμα το ΔΝΤ , επειδή έτσι σκέφθηκαν, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο, ο Σαμαράς και οι επιπόλαιοι ή αδαείς οικονομικοί του σύμβουλοι ; Μήπως ποτέ δεν αντελήφθησαν ότι το ΔΝΤ έχει επενδύσει τεράστιο γεωπολιτικό ‘‘κεφάλαιο’’ στην παρουσία του στην Ευρωζώνη ;  Ακόμη και τον , κακή τη μοίρα, πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου αναγκάσθηκε – με σχετική ευκολία , είναι η αλήθεια – να χρησιμοποιήσει για να «εισβάλει» στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση !

Το  ΔΝΤ είναι φυσικό να μην εμπιστεύεται πιά καθόλου την ελληνική κυβέρνηση. Όταν αυτή ,την άνοιξη του 2014 , ζητούσε στήριξη με εκταμίευση δόσεων και μετάθεση μέτρων για το , μετά τις ευρωεκλογές, διάστημα ,το ΔΝΤ έκανε τα «στραβά μάτια» στην μη υλοποίηση των δεσμεύσεων της κυβερνήσεως  έναντι του προγράμματος, παραβιάζοντας ακόμη και το καταστατικό του. Μέχρι τότε, το  ΔΝΤ  στήριζε διακριτικά την Ελλάδα πιέζοντας την Ευρωζώνη για νέο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους για χαλάρωση της λιτότητας και των σκληρών δημοσιονομικών μέτρων , μη διστάζοντας να δημοσιοποιεί τις , ευνοϊκές για την Χώρα μας ,αυτοκριτικές του ένεκα του γεγονότος  ότι τα μνημόνια είχαν υποτιμήσει τις επιπτώσεις της λιτότητας στους ρυθμούς ανάπτυξης , στην φτωχοποίηση του ελληνικού λαού κ.λπ.

Το διαχειρίσιμο όμως αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και στο πλαίσιο της ψευτοστρατηγικής,  «μνημόνιο τέλος», η κυβέρνηση άρχισε να διαλαλεί ότι επιθυμεί  την αποχώρηση του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα,  και μάλιστα να παραδέχεται … χρηματοδοτικό κενό.  Δεν αντελήφθησαν οι άπραγοι κυβερνητικοί φωστήρες ότι η  επιδειχθείσα  αφέλεια μπορούσε να σημαίνει  ότι θα ήταν αμφίβολη  ακόμη και η διασφάλιση της επιστροφής των δανεικών στο ΔΝΤ. Έπαιξαν πολύ πρόχειρα  το παιχνίδι της Merkel και του Schaeuble , τους εξέθεσαν στα μάτια των αγορών χρήματος και ήδη αντιμετωπίζουν την απόλυτη περιφρόνηση  των Βρυξελλών , του Βερολίνου και της Φρανκφούρτης , έχοντας ήδη εκτεθεί και στη ηγεσία του ΔΝΤ !  Η πανωλεθρία ήταν πλήρης !

Διόλου περίεργο δεν είναι πλέον ότι το ΔΝΤ έγινε εξαιρετικά επιφυλακτικό, αν όχι εχθρικό , προς την ελληνική κυβέρνηση , της οποίας ο   αιφνιδιασμός ήταν απόλυτος και καταλυτικός.  Κατά τις πρόσφατες  διαπραγματεύσεις στο Παρίσι , κατέστη σαφές  ότι η Ευρωζώνη απεδέχθη πλέον τον πρώτο ρόλο για το  ΔΝΤ, ασκώντας πρόσθετη πίεση στην επιπόλαια  διαχείριση του κυβερνητικού  επιτελείου, το οποίον φαίνεται ότι  δεν είχε καν εξετάσει ένα τέτοιο δυσμενές  ενδεχόμενο!

Μετά την αποτυχία των  Παρισίων , διευθυντικά στελέχη του ΔΝΤ διατυπώνουν την επιπλέον μομφή προς την κυβέρνηση ότι προσπαθεί να εντάξει στο πλαίσιο και στα χρονοδιαγράμματα της συνολικής διαπραγμάτευσης τις αδήριτες ανάγκες της πολιτικής της επιβίωσης , σε μια απέλπιδα προσπάθεια να επαναληφθεί το προηγούμενο των ευρωεκλογών (Handelsblatt και  FT) …. Αν είναι ποτέ δυνατόν !!

Το αποτέλεσμα , αυτήν την στιγμή , φαίνεται να είναι , η άτακτη υποχώρηση Σαμαρά/Χαρδούβελη   με το γνωστό  ηλεκτρονικό μήνυμα  προς τους δανειστές, χωρίς να είναι  καθόλου σίγουρο ότι τα προσφερόμενα , δίκην σπονδής, νέα μέτρα κατά του ελληνικού λαού, αρκούν για να τελειώσει  όπως – όπως , η αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος , ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη συνολική συζήτηση για το νέο μνημόνιο ή όπως αλλοιώς θα ονομάσουν την νέα επαχθή συμφωνία.

Το ΔΝΤ φαίνεται να εξετάζει , με αυστηρότητα πιά,  τις ελληνικές προτάσεις και οι πληροφορίες που υπάρχουν, συγκλίνουν στην μη αποδοχή των .… Ασφαλείς πληροφορίες ακόμη δεν υπάρχουν  , αλλά ούτε και κάποια σοβαρή εκτίμηση έχει δει το φως της δημοσιότητος στον διεθνή οικονομικό τύπο , του οποίου το αρνητικό –πλέον- ενδιαφέρον για το ελληνικό πρόβλημα χρέους έχει αναζωπυρωθεί , μετά από την συνολική αδυναμία της κυβερνώσας συντροφίας να διαχειρισθεί την κρίση που η ίδια δημιούργησε !

 

Kαθοριστικές πολιτικές εξελίξεις αναμένονται τον προσεχή Δεκέμβριο 2014. (Πρώτη Δημοσίευση 22 Νοεμβρίου 2014).

Την 1^η Δεκεμβρίου 2014, ημέρα Δευτέρα, η συνήθης τυπική ευχή για «καλό μήνα» θα πρέπει, τουλάχιστον για τους υποψιασμένους, να ακουσθεί σαν τραγική ειρωνεία. Η κατάσταση της Χώρας μας  είναι πλέον τόσο προκλητικά κακή, που δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε να υποκρινόμαστε πως δεν την βλέπουμε. Έχουμε μία κυβέρνηση η οποία «έχει χάσει την γη κάτω από τα πόδια της».  Όλη η στρατηγική της διακυβέρνησής της, η οποία συμπυκνωνόταν στην αφελή συνταγή,  «κάναμε αυτό που έπρεπε, πετύχαμε θετικά αποτελέσματα κι αποδεσμευόμαστε από τα Μνημόνια με υπεύθυνο και ρεαλιστικό τρόπο» έχει πλήρως καταρρεύσει. Οι δανειστές δεν αναγνωρίζουν πως κάναμε αυτό που έπρεπε (έστω κι αν πρόκειται για το υπόλοιπο 10%), δεν πιστώνουν καμμία επιτυχία και κανένα success story στην ελληνική  κυβέρνηση και ουσιαστικά  απαιτούν παράταση του Μνημονίου, χωρίς ανώφελες περιστροφές και υποσημειώσεις. Κι αυτά δεν είναι  «τεχνικές λεπτομέρειες» όπως επιχείρησε να τις εμφανίσει ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και πλέον πανικόβλητος Βενιζέλος.

Η κυβέρνηση λοιπόν σίγουρα τελειώνει γρήγορα  και οι πιθανότητες να μην επιβιώσει αυξάνονται κάθε ημέρα με αυξητικούς ρυθμούς. Πλησιάζουμε γοργά σ’ αυτό που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως «σημείο χωρίς επιστροφή» των πολιτικών εξελίξεων. Κι αυτό θα συμβεί ,κατά πάσα πιθανότητα , μέσα στον Δεκέμβριο. Είναι ο μήνας όπου επί σκηνής  θα παρελάσουν όχι μόνο οι έως τώρα πρωταγωνιστές αλλά όλος ο , μακαρία τη λήξει, κυβερνητικός «θίασος». Ηθοποιοί και κομπάρσοι ,μαζύ. Θεσμικά, εξωθεσμικά και παραθεσμικά, πολιτικά και επιχειρηματικά κέντρα (και παράκεντρα) θα κινητοποιηθούν για να παίξουν τον δικό τους νέο ρόλο στη διαμόρφωση των εξελίξεων και στην διαχείριση της κρίσης , προσδοκώντας δι εαυτά προωθημένες θέσεις  στην διεκδίκηση επιρροής στα μελλοντικά σχήματα που θα προκύψουν.

Κατά την γνώμη μας ,τα δύο πιό πιθανά σενάρια είναι τα εξής :

Σενάριο πρώτο: Η λύση των «άλλων». Δρομολόγηση διαδικασιών για κυβέρνηση «ειδικού σκοπού» (που σημαίνει «αναίμακτη» ή και «βίαια»  ανατροπή του κυβερνητικού διδύμου Σαμαρά – Βενιζέλου) που θα συνοδευθεί με νέα μεγάλη υποχώρηση του γενικού δείκτη στο Χρηματιστήριο, την περαιτέρω υποχώρηση των τιμών των ελληνικών ομολόγων στην δευτερογενή αγορά, με νέα άνοδο των επιτοκίων δανεισμού και εθνικές εκλογές τον Ιανουάριο του 2015 . Η χρονική απόσταση ως το Μάρτιο, θα  μοιάζει πλέον με «φυγή προς την αιωνιότητα» !
Σενάριο δεύτερο: Η λύση του διδύμου «Σαμαρά – Βενιζέλου». Αντί να υποστεί το καίριο πολιτικό πλήγμα της παράτασης του Μνημονίου, που πιθανώτατα οι δανειστές θα ζητήσουν να συνοδευθεί από ψήφιση όλων των μέτρων που , κατ αυτούς, απαιτούνται για την ολοσχερή κάλυψη του δημοσιονομικού  κενού των 2,5 δις ευρώ,  ενδέχεται  να προτιμήσει , το μη χείρον , δηλαδή την προσφυγή στις εκλογές μέσα στον Ιανουάριο του 2015.

Ένας δεύτερος γύρος πτώσης στο ελληνικό χρηματιστήριο και κατάρρευσης της αγοράς των ελληνικών ομολόγων δεν μπορεί, φυσικά, ποτέ να αποκλεισθεί , αν οι διεθνείς Αγορές Χρήματος φοβηθούν ότι η Χώρα βαίνει  σε πρόωρες εκλογές χωρίς συμφωνία με την Τρόϊκα. Αυτός άλλωστε είναι ο βασικός λόγος  για τον οποίον η πίεση προς τον ΣΥΡΙΖΑ θα καταστεί αφόρητη με αιχμή το εκβιαστικό  δίλημμα « Ή με εμάς για την ολοκλήρωση της συμφωνίας που οδηγεί στην σταθερότητα και στην ανάπτυξη ή με τον ΣΥΡΙΖΑ που μας οδηγεί στην απαξίωση και στην καταστροφή…».

Κάποια τέτοια εκδοχή  όμως, αποτελεί  λύση υψηλού κινδύνου  γιά το πολιτικό μας σύστημα καθότι ασφαλώς θα φέρει τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, πολύ ισχυρό και πολύ λίγο… «ελέγξιμο» !   Είναι λοιπόν αναμενόμενο, διάφορα κέντρα του συστήματος να παίξουν από πριν το τελευταίο τους χαρτί:  τη «βελούδινη ανατροπή» της κυβέρνησης και το σχηματισμό κυβέρνησης «ειδικού σκοπού» από την παρούσα Βουλή , χωρίς βέβαια η επιτυχία του σχεδίου να μπορεί να προεξοφληθεί .

Μικρότερες πιθανότητες έχει ο εξαναγκασμός του Αντώνη Σαμαρά   να καλέσει σε διάλογο τον Αλέξη Τσίπρα,  αναγνωρίζοντας έτσι το πολιτικό του ναυάγιο, με την ελπίδα ότι έτσι θα εξουδετερωθούν ταυτόχρονα οι δύο μεγάλοι «κίνδυνοι» των ακραίων σεναρίων :  τα ακροδεξιά  «συνωμοτικά» σταγονίδια  του ευρύτερου χώρου της συντηρητικής παράταξης  και  οι ριζοσπαστικές αριστερές «συνιστώσες»  του  ΣΥΡΙΖΑ.

Η πρόσφατη «ανταρσία» του Γιώργου Παπανδρέου κατά του Ευάγγελου Βενιζέλου, η προσέγγιση  του ΣΥΡΙΖΑ με ανεξάρτητους βουλευτές όπως η Μακρή ,Τζάγκρη , η Γιαταγάνα και ασφαλώς αρκετοί άλλοι, οι δηλώσεις του ανεκδιήγητου Χαρδούβελη ότι το ΔΝΤ δεν ενδιαφέρεται για το ποιός κυβερνά την Ελλάδα,  εισφέρουν στην γενική διαπίστωση  ότι  η  συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου ήδη διανύει τις τελευταίες ημέρες του αμαρτωλού βίου της… 

Ο Βυζαντινός Αυτοκρατορικός Στρατός , υπό τον Στρατηγόν Αλέξιον Βρανάν , κατανικά τους Νορμανδούς εισβολείς επί της όχθης του ποταμού Στρυμόνος, την 7ην Νοεμβρίου του 1185 , σαν σήμερα πριν 829 χρόνια. (Πρώτη Δημοσίευση : 7 Νοεμβρίου 2014).

Κατά τα τέλη του 12^ου αιώνος, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν μόνο  σκιά του παλαιού της εαυτού, αφού  διάφοροι  βαρβαρικοί στρατοί είχαν εισβάλει  στα εδάφη της και οι Αυτοκράτορες άλλαζαν συνεχώς από τα πολλά κινήματα που γίνονταν. Ένας από τους καλύτερους στρατηγούς που διέθετε τότε η Αυτοκρατορία , ήταν ο Αλέξιος Βρανάς, υιός του Μιχαήλ Βρανά και της Μαρίας Κομνηνής. Γεννήθηκε το 1132 ή το 1133 από  οικογένεια ευγενών και στρατιωτικών. Η Αυτοκρατορία τότε , δέχονταν το ένα κτύπημα μετά  το άλλο από διάφορους βαρβάρους και κινήματα που την αναστάτωναν.

Ο βασιλεύς των Νορμανδών Γουλιέλμος ο Β' ο Αγαθός, έστειλε στρατό στις 11 Ιουνίου 1185, αποτελούμενο από 20.000 ρωμαλέους Νορμανδούς (περιλαμβανομένων και πολλών ιπποτών) . Στις 24 Ιουνίου 1185 οι Νορμανδοί υπό την ηγεσία του Βαλδουίνου Ντ' Ωτεβίλλ και του Τανκρέδου, κόμητος του Λέτσε ,αποβιβάσθηκαν στο Δυρράχιο (στην αρχαία Επίδαμνο, δηλαδή), στην γη της Ηπείρου. Διέσχισαν όλη την βορειοδυτική  Ελλάδα αρπάζοντας, ληστεύοντας, σκοτώνοντας και λεηλατώντας ό,τι εύρισκαν ,  εκδιώκοντας τους κατοίκους της από τις εστίες τους. Πέντε σώματα του βυζαντινού στρατού προσπάθησαν να τους σταματήσουν, αλλά δεν κατάφεραν τίποτα. Αυτοκράτωρ του Βυζαντίου ήταν τότε ο Ανδρόνικος Κομνηνός ο οποίος διέταξε τον Αλέξιο Βρανά να οργανώσει  στρατό για να αντιμετωπίσει τους Νορμανδούς, που ήταν  οι καλύτεροι και γενναιότεροι στρατιώτες της εποχής τους. Με το πλήθος του στρατού τους, οι Νορμανδοί, έφθασαν στις 7 Αυγούστου 1185 έξω από τα τείχη  της Θεσσαλονίκης την οποίαν υπερασπίζετο ο στρατηγός Δαβίδ Κομνηνός.. Μετά από ολιγοήμερη πολιορκία ,στις 24 Αυγούστου 1185 ,οι Νορμανδοί κατέλαβαν την Θεσσαλονίκη, σπέρνοντας την καταστροφή και τον θάνατο, ρημάζοντας τις συνοικίες της πόλης , σκοτώνοντας πάνω από 7.000 κατοίκους της και παίρνοντας ταυτόχρονα άλλες 20.000 από αυτούς , αιχμαλώτους. Ο ιστορικός της εποχής Νικήτας Χωνιάτης γράφει ότι η πόλη της Θεσσαλονίκης , όντας πολυεθνική (κατοικείτο από Έλληνες, Εβραίους, Αρμένιους, Σλάβους κ.ά.) δεν αντιστάθηκε επαρκώς στις νορμανδικές ορδές διότι κανείς εκ των κατοίκων της δεν την θεωρούσε  σαν δική του και γι αυτόν τον λόγο πίστευε ότι δεν ώφειλε να την υπερασπισθεί !).

Η κατακραυγή  κατά των Νορμανδών και η συγκίνηση γιά την καταστροφή της Θεσσαλονίκης  ήταν πολύ μεγάλες , όταν η είδηση έφθασε στην Βασιλεύουσα .  Ο Αυτοκράτωρ Ανδρόνικος Κομνηνός εκθρονίζεται και ευρίσκει φρικτό θάνατο παραδομένος στον όχλο και ο φυλακισμένος Ισαάκιος Β΄ Άγγελος αναγορεύεται νέος Αυτοκράτωρ . Χρήματα όμως και άλλα μέσα δεν υπήρχαν για την συγκρότηση στρατού ικανού να αντιμετωπίσει τους επελαύνοντες Νορμανδούς .

Την λύση έδωσε ο πατριάρχης Δοσίθεος ο οποίος παρουσιάσθηκε στον νέο αυτοκράτορα και του ζήτησε να αποφυλακίσει όλους τους καταδίκους των φυλακών περί την Κωνσταντινούπολη αφού πρώτα αυτοί θα ορκιζόντουσαν ενώπιόν του ότι  εθελοντικά  κατατάσσονται στον αυτοκρατορικό στρατό και υπόσχονται καθένας από αυτούς να σκοτώσει  τουλάχιστον δύο νορμανδούς !  Με τον τρόπο αυτόν εδημιουργήθη  στράτευμα  7 – 8.000 ανδρών , που ετέθη υπό τις διαταγές του ενδόξου στρατηγού Αλεξίου Βρανά με σκοπό την απελευθέρωση της Μακεδονίας . Οι Νορμανδοί αισθάνονταν ήδη παντοδύναμοι και αλώνιζαν στην ύπαιθρο χώρα, γι' αυτό και είχαν χωρίσει τον στρατό τους σε δυο τμήματα. Το ένα τμήμα εκινείτο προς την περιοχή των Σερρών για να την λεηλατήσει και το άλλο τμήμα είχε στραφεί προς την Θράκη με κατεύθυνση την Κωνσταντινούπολη. Στην Μοσυνούπολη, επτά χιλιόμετρα από την Κομοτηνή, τους ανέμενε  ο Αλέξιος Βρανάς με τους πάνοπλους στρατιώτες του με τους αλυσιδωτούς θώρακες. Η μάχη ήταν σφοδρή και οι Νορμανδοί  ηττήθησαν κατά κράτος από τον στρατό του Αλεξίου.

Το άλλο σώμα των Νορμανδών με αρχηγό τον Βαλδουίνο Ντ' Ωτεβίλλ λεηλατούσε τις περιοχές των Σερρών, όπου τον βρήκε ο Αλέξιος Βρανάς. Τα δυο στρατεύματα συναντήθηκαν κοντά στις όχθες του ποταμού Στρυμόνα στην περιοχή Δημητρίτζη , νοτίως των Σερρών, στις 7 Νοεμβρίου 1185. Ο Βαλδουίνος προσπάθησε να διαπραγματευθεί με τον Αλέξιο Βρανά για να κερδίσει χρόνο, αποστέλοντας  ταυτόχρονα αγγελιοφόρους στην Μοσυνούπολη   για να μαζέψουν όσον στρατό του είχε απομείνει για να έρθει σε ενίσχυσή του . Κάλεσε επίσης όλους τους άτακτους νορμανδούς στρατιώτες που λεηλατούσαν την περιοχή να επιστρέψουν γρήγορα στην Δημητρίτζη

Ο Αλέξιος βλέποντας την αταξία και την αμηχανία που επικρατούσε στο αντίπαλο στρατόπεδο, τράβηξε το ξίφος του και φωνάζοντας στους στρατιώτες του, επετέθη σαν κεραυνός πάνω στους νορμανδούς. Το ιππικό των βυζαντινών με προτεταμένα τα δόρατα τρυπούσε τα σώματα και τις πανοπλίες των νορμανδών. Οι περίφημοι νορμανδοί ιππότες αντεπιτέθηκαν με χειροπελέκεις και κεφαλοθραύστες, αλλά η επίθεσή τους αποκρούστηκε  από το βυζαντινό ιππικό . Χωρισμένοι σε μικρές ομάδες, οι νορμανδοί σφαγιάστηκαν από τους βυζαντινούς, ενώ οι άτακτοι πεζοί τους που έτρεχαν για να σώσουν τα λάφυρά τους, έπεσαν στον ποταμό Στρυμόνα που βάφτηκε κόκκινος σε εκείνο το σημείο από το αίμα των εισβολέων. Η μάχη εξελίχθηκε σε πανωλεθρία για τους Νορμανδούς που έχαναν σε όλο το μέτωπο της μάχης. Σε λίγο ,το λάβαρο του Βαλδουίνου, έπεσε κι αυτό στο έδαφος, βουτηγμένο στο αίμα του σημαιοφόρου που το κρατούσε. Λίγοι νορμανδοί ιππότες κατάφεραν να σπάσουν τον κλοιό της μάχης και να ξεφύγουν. Ο Αλέξιος και ο στρατός του ήταν πλέον  οι μόνοι κύριοι του πεδίου της μάχης. Μετά την συντριπτική ήττα τους, οι Νορμανδοί μάζεψαν όσες δυνάμεις τους είχαν απομείνει και έφυγαν για την Σικελία...

Ο Αλέξιος Βρανάς σκοτώθηκε σε  μάχη (στάση) εναντίον των στρατευμάτων του αυτοκράτορος  Ισαακίου Β΄ Αγγέλου  το 1187 , στην Κωνσταντινούπολη .  Ο στρατηγός Αλέξιος Βρανάς υπήρξε  ο πιό ικανός στρατιωτικός ηγέτης της εποχής του. Το όνομά του , καθώς και το όνομα του πατριάρχου Δοσιθέου , έχουν δοθεί σε δρόμους των Αθηνών , στους συνοικισμούς Ελληνορώσσων  και Πολυγώνου , αντίστοιχα.

Σε απόλυτο αδιέξοδο, η εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2014. Φθηνά Φληναφήματα , τα περί "πρωτογενούς πλεονάσματος" (Πρώτη Δημοσίευση : Οκτώβριος 2014)

Σοβαρώτατο πρόβλημα αποτελεί σήμερα γιά την κυβέρνηση ο σαφής πλέον κίνδυνος εισπρακτικής «εκρήξεως» μέχρι  το τέλος του 2014.

Τα δεδομένα που επιβεβαιώνουν αναμφιβόλως  αυτόν τον κίνδυνον είναι τα εξής : Πρώτον , ότι στο δεκάμηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου του 2014 κατέστησαν ληξιπρόθεσμοι 8,3 δισ. ευρώ νέοι φόροι, δεύτερον , ότι τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο αυξάνονται πλέον σταθερά με ρυθμό πάνω από 1 δισ. ευρώ ανά μήνα, συμφώνως πάντοτε με τα δημοσιευθέντα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Η αρνητική αυτή δυναμική επιβεβαιώνει τις προβλέψεις μας  περί του , δήθεν,  πρωτογενούς πλεονάσματος του προϋπολογισμού που, για τους δανειστές μας, είναι η  βάση όχι μόνο όλων των συμφωνημένων , με την τρόϊκα , κυβερνητικών σχεδιασμών αλλά και του ίδιου του προγράμματος προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας.
Κατά το  δεκάμηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2014, λοιπόν,  προσετέθη στο ήδη συνολικό ληξιπρόθεσμο χρέος των φορολογούμενων, νέο ληξιπρόθεσμο χρέος ύψους 9,683 δισ. ευρώ. Από αυτό, μέχρι και τον Σεπτέμβριο αποπληρώθηκε μόνο το 1,356 δισ. ευρώ, δημιουργώντας έτσι  το πιο πάνω χρηματικό κενό των  8,327 δισ. ευρώ.

Το ποσοστό εισπραξιμότητος του νέου ληξιπρόθεσμου χρέους είναι μόλις 14,16%, έναντι 25% που είναι ο επίσης προσυμφωνημένος μνημονιακός στόχος.
Εκτιμήσεις παραγόντων του υπουργείου Οικονομικών αναβιβάζουν το ύψος των νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών του 2014 στα επίπεδα του 13 – 14%, που σημαίνει ότι πρέπει να θεωρούνται μάλλον βέβαιες απώλειες στα προϋπολογισμένα, βάσει του προγράμματος προσαρμογής, δημόσια έσοδα έως και 1,5 δισ. ευρώ.

Είναι απόλυτα προφανές ότι τέτοιου ύψους απώλειες δεν μπορούν να καλυφθούν από ισόποση μείωση των δαπανών και θέτουν , τουλάχιστον ,  σε σοβαρή αμφισβήτηση τους στόχους του υλοποιούμενου προϋπολογισμού του 2014 .  Αν δε ληφθεί  υπ΄όψει  το σύνολον του ταμειακού ελλείμματος (περίπου 70 δις. ευρώ), αντιλαμβάνεται ο κάθε έλληνας πολίτης πόσα νέα «χαράτσια» τον περιμένουν..!

Χρειάζεται μεγάλη θρασύτητα για να ξαναμιλήσει ο οποιοσδήποτε υπουργός , κυβερνητικός βουλευτής ή αξιωματούχος περί  «πρωτογενούς πλεονάσματος» σε ένα προϋπολογισμό (2014) , όπου το όποιο «πλεόνασμα» αποτελεί  καθαρά λογιστικό τέχνασμα (δημιουργική λογιστική) , όταν λείπουν 70 δις. ευρώ από αυτόν  και τους προηγούμενους προϋπολογισμούς των μνημονίων, της εξαθλίωσης και της λεηλασίας ..!

Φόβοι κατάρρευσης των Εσόδων με ορίζοντα Φθινοπώρου (Σεπτέμβριος 2014)

Ο φόβος κατάρρευσης των δημοσίων εσόδων με ορίζοντα το φθινόπωρο διακατέχει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης .Ο φόβος αυτός είναι μία από τις βασικές αιτίες των πρόσφατων αλλεπαλλήλων πιέσεων από τον Σόιμπλε, το ΔΝΤ και την Κομισσιόν προς την ελληνική κυβέρνηση με κοινό παρονομαστή την ένταση των προσπαθειών είσπραξης των ποικίλλων φόρων. Η τρόϊκα δεν θέλει, όταν επιστρέψει τον Σεπτέμβριο για την συζήτηση των μεγάλων θεμάτων να βρει μπροστά της και το πρόβλημα της μεγάλης υστέρησης στα δημόσια έσοδα, το οποίο θα ανατρέψει όλες τις παραδοχές και τους σχεδιασμούς που έχουν συμφωνηθεί αλλά ήδη ακυρώνονται από την αρνητική δυναμική των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων !

Όλα τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι τα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης δημοσίων εσόδων του γ.γ. Δημοσίων Εσόδων κ. Θεοχάρη έχουν εξαντλήσει όλα τα περιθώρια περαιτέρω αποδόσεων, καθώς «ουκ αν λάβοις τι παρά του μη έχοντος», ακόμη και αν τον… τρομοκρατήσεις. Η κυβέρνηση, η τρόϊκα, αλλά και όλοι εμείς, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο «άθλος» του πρωτογενούς πλεονάσματος, έστω πλασματικού, δεν θα ήταν εφικτός χωρίς τη μαζική «τρομοκρατία» που εξαπέλυσε ο κ. Θεοχάρης κατά των ατυχών φορολογουμένων ελλήνων πολιτών.

Τα διαθέσιμα στοιχεία όμως δείχνουν ότι και αυτό το «θαύμα» είναι κοντά στο τέλος του. Στο πρώτο τετράμηνο του έτους, τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο αυξήθηκαν κατά 4,3 δισ. ευρώ και ανέρχονται πλέον σε 66 δισ. ευρώ, από 61,7 δισ. ευρώ στις 31/12/2013. Το χειρότερο όμως είναι ότι από τα χρέη αυτά έχει εισπραχθεί μόλις το 10,1%, έναντι μνημονιακού στόχου 16%.

Αφενός μεν, λοιπόν, τα ληξιπρόθεσμα αυξάνονται πλέον με ρυθμό πάνω από 1 δισ. ευρώ το μήνα, αφετέρου δε από αυτά εισπράτεται τμήμα κατά 37% μικρότερο του μνημονιακού στόχου (16% - 10,1% = 5,9% και 5,9% : 16% = 0,37 , δηλαδή 37%).

Στην κυβέρνηση προβάλλουν με μεγάλη ανησυχία αυτά τα στοιχεία στο επόμενο 8-μηνο μέχρι και το τέλος του έτους, με δεδομένο ότι σε αυτό το οκτάμηνο συσσωρεύονται μεγάλου ύψους φορολογικές υποχρεώσεις (νέες φορολογικές δηλώσεις, φόροι ακινήτων, τέλη κυκλοφορίας οχημάτων, φόροι τακτοποίησης αυθειρέτων κ.λπ.).

Προ του αδιεξόδου, η κυβέρνηση διέρρευσε τις προθέσεις της για αύξηση των δόσεων αποπληρωμής από 12 σε 48, αλλά η τρόϊκα φέρεται να αντιδρά . Επιπλέον, τυχόν εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου δημοσιονομικής και οικονομικής χαλάρωσης, θα οδηγήσει σε καταστάσεις απόλυτου δημοσιονομικού παραλογισμού: το 2014 οι πολίτες θα κληθούν να πληρώσουν τον φόρο του έτους συν τα βάρη από τις «ουρές» του 2012-2013, ενώ το 2015 θα εξακολουθούν να πληρώνουν το φόρο του 2014 συν τις νέες δόσεις του 2015 κ.ο.κ.